मामाच्या गावाकडे भाच्यांनी फिरवली पाठ; नात्यांचा जिव्हाळा हरवतोय मोबाईलच्या दुनियेत!

मामाच्या गावाकडे भाच्यांनी फिरवली पाठ; नात्यांचा जिव्हाळा हरवतोय मोबाईलच्या दुनियेत!

पूर्वी मामाच्या गावाची ओढ, सुट्टीची आतुरता आणि नात्यांचा गोडवा; आता मोबाईलच्या दुनियेत हरवली
कोपरगांव । प्रतिनिधी । मामाचं गाव म्हटलं की बालपणीच्या आठवणी, उन्हाळ्याच्या सुट्ट्या, मामाच्या घरातील पाहुणचार, मामीच्या हातचे गोडधोड पदार्थ, मावस भावंडांसोबतची धमाल आणि गावातील मोकळं बालपण डोळ्यांसमोर उभं राहतं. एकेकाळी भाच्यांना मामाच्या गावाला जाण्याची प्रचंड ओढ असायची. शाळेला सुट्टी लागण्याआधीच मामाच्या गावाला जाण्याचे बेत आखले जायचे. मात्र, काळ बदलला आणि या नात्यांमधील भेटीगाठींचे चित्रही बदलू लागले आहे.
मामाच्या गावची ओढ आता स्टेटसपुरतीच!
पूर्वी भाचे मामाच्या गावाला पोहोचले की घरात आनंदाचे वातावरण असायचे. आज मात्र मामाच्या गावाला जाण्याऐवजी सोशल मीडियावर फोटो, स्टेटस आणि रील्समध्येच तरुणाई रमलेली दिसते. नाती केवळ मोबाईलच्या स्क्रीनपुरती मर्यादित राहू नयेत, एवढीच अपेक्षा!
आजच्या धावपळीच्या आणि डिजिटल युगात मामाच्या गावाकडे जाणाऱ्या भाच्यांची संख्या दिवसेंदिवस कमी होत असल्याचे चित्र अनेक गावांमध्ये पाहायला मिळत आहे. पूर्वी मामाच्या गावाला जाण्यासाठी भाचे आतुर असायचे; मात्र आता सुट्ट्या लागल्या तरी मामाच्या गावाकडे जाण्यापेक्षा मोबाईल, सोशल मीडिया, व्हॉट्सॲप, इन्स्टाग्राम आणि रील्सच्या दुनियेत तरुणाई अधिक रमलेली दिसते.पूर्वी मामाच्या घरी गेल्यानंतर गावातील मित्रमंडळी, शेतातील फेरफटका, विहिरीवरची मजा, झाडाखालील गप्पा, बैलगाडीची सफर आणि एकत्र जेवण यामध्ये सुट्ट्या कशा संपायच्या हे कळत नसे. मामाही भाच्यांच्या येण्याची आतुरतेने वाट पाहायचे. घरात भाच्यांसाठी खास तयारी केली जायची. त्यांच्या आगमनाने घराला वेगळेच चैतन्य मिळायचे.मात्र, आता परिस्थिती बदलली आहे. नोकरी, व्यवसाय, शिक्षण, शहरातील वास्तव्यासह बदललेली जीवनशैली यामुळे नातेवाईकांच्या भेटीगाठी कमी झाल्या आहेत. त्यातच सोशल मीडियाने माणसांना आभासी जगात अधिक गुंतवून ठेवले आहे. प्रत्यक्ष भेटण्याऐवजी वाढदिवसाच्या शुभेच्छा, सणांच्या शुभेच्छा आणि कौटुंबिक संवादही मोबाईलवरूनच होताना दिसतो.

आजची तरुण पिढी सोशल मीडियावर व्यक्त होत असली, तरी प्रत्यक्ष नात्यांमधील संवाद आणि आपुलकी टिकवण्यासाठी वेळ देण्याची गरज निर्माण झाली आहे. मामाचे गाव ही केवळ एक जागा नसून बालपणीच्या आठवणींचा, प्रेमाचा आणि नात्यांच्या जिव्हाळ्याचा ठेवा आहे.एक प्रश्न मात्र नक्कीच उपस्थित होतो… मामाच्या गावाकडे भाच्यांनी खरोखरच पाठ फिरवली आहे का? की बदलत्या काळाने नात्यांच्या भेटीगाठींचे स्वरूपच बदलून टाकले आहे?कारण मोबाईलवर कितीही सुंदर आठवणी शेअर केल्या, तरी मामाच्या गावच्या अंगणात बसून मारलेल्या गप्पांची आणि मामाच्या घरच्या पाहुणचाराची सर कशालाच येणार नाही!



